Logowanie



WYSZUKIWANIESzukaj

Przeszukaj:




 
ANKIETAAnkiety
Jak oceniasz naszą stronę:






 
LICZNIKLicznik

Odwiedzin łącznie: 359839
W tym dzisiaj: 340

Unikalnych odwiedzin: 58242
W tym dzisiaj: 58

W naszej bazie znajduje się:
529 uczelni wyższych
952 wydziałów
1221 instytutów i katedr

 

maturzysty.info » Motyw zbrodni w pigułce

 

Motyw zbrodni w pigułce

Motyw zbrodni w pigułce

Zbrodnia - czyn społecznie potępiany, będący jednocześnie inspiracją dla wielu pisarzy. W literaturze przybiera różne formy: bohaterowie zabijają z miłości, biedy, w afekcie… Nie można więc ich jednakowo osądzać.


Biblia
W Księdze Rodzaju znajdujemy historię dwóch braci - Kaina i Abla. Pierwszy z nich zazdrości drugiemu, uważa, że Bóg jest mu przychylniejszy. Zabija brata z zawiści. Kain zostaje naznaczony piętnem zbrodni, staje się archetypem zbrodniarza. W Nowym Testamencie mamy do czynienia z Herodotem. Skazał on niewinnych chłopców na rzeź w nadziei, że pozbędzie się Jezusa. Jest też Judasz, który za trzydzieści srebrników wydał swojego nauczyciela w ręce Sanhedrynu.

Król Edyp”
Ojcobójstwo i kazirodztwo – to zbrodnie występujące u Sofoklesa. Edyp to bohater tragiczny, nad którym ciąży klątwa. Popełnia zbrodnie niezamierzenie, przekonuje się, że nie sposób uciec przed przeznaczeniem. Bohater przyjmuje jednak na siebie winę i sam wyznacza sobie karę. Okalecza się, opuszcza tron i umiera samotnie.

„Boska Komedia”
Dante Alighieri zabiera czytelnika w wędrówkę przez zaświaty – Piekło, Czyściec i Raj. W ostatnim kręgu Piekła cierpią najwięksi zbrodniarze. Judasz – zdrajca Jezusa oraz Brutus i Kasjusz – zdrajcy Cezara.

„Makbet”
Tytułowy bohater tragedii Williama Szekspira ulega pokusie władzy, popełnia zbrodnię pociągającą za sobą kolejne. Makbet spotyka wiedźmy, które przepowiadają mu, że zostanie tanem Kwadoru, a następnie królem. Gdy okazuje się, iż pierwsza część przepowiedni sprawdza się, bohater postanawia iść na skróty. Pod wpływem żony decyduje się zamordować króla i każdego kto stanie mu na drodze. Makbeta nie omija kara – traci wewnętrzny spokój i sens życia.

„Hamlet”
Jak w wielu innych utworach Szekspira, także tutaj motywem zbrodni staje się chęć posiadania władzy. Klaudiusz zabija własnego brata, co uruchamia lawinę kolejnych nieszczęść. Zbrodniarz, przekonany o swojej bezkarności, odkrywa, że Hamlet zna jego sekret. Nie waha się pozbyć niewygodnego świadka. Jednocześnie Hamlet rozważa możliwość pomszczenia swojego ojca, jednak targają nim wątpliwości. Motyw zbrodni wysuwa się na pierwszy plan dramatu. Niemal wszyscy bohaterowie giną. Każde zabójstwo pociąga za sobą kolejne.

„Faust”
W utworze Johanna Wolfganga Goethego mamy do czynienia z dzieciobójstwem, którego dopuszcza się Małgorzata, ukochana tytułowego bohatera. Przerażona konsekwencjami, pogrążona w depresji, topi swoje dziecko, będące owocem romansu z Faustem, w stawie. Czeka na śmierć w więzieniu, postanawia ponieść konsekwencje swojego czynu, traktuje karę jako pokutę za grzechy.

„Lilie”
Adam Mickiewicz kreuje okrutną Panią, która zdradza męża i z obawy przed wydaniem postanawia go zabić. Bohaterka ma świadomość swojego czynu, dręczą ją wyrzuty sumienia. Jej koniec jest tragiczny.

„Pan Tadeusz”
W tym utworze Adam Mickiewicz przedstawia nam losy Jacka Soplicy – polskiego szlachcica. Bohater zakochuje się w Ewie Horeszkównie. Stolnik, jej surowy ojciec, nie zgadza się na ślub. Jacek zabija niedoszłego teścia. Jako pokutę bohater wybiera poświęcenie ojczyźnie, wdziewa mnisi habit, walczy o niepodległość, jednak dopiero na łożu śmierci zaznaje odkupienia.

„Balladyna”
Tytułowa bohaterka utworu Juliusza Słowackiego prowadzi ubogie życie z matką i siostrą, w której widzi rywalkę. Gdy pojawia się możliwość poślubienia króla Kirkora, powodowana chęcią zdobycia władzy i bogactwa, Balladyna zabija swoją siostrę. Morderstwo pociąga za sobą kolejne – z ręki bohaterki ginie jej mąż, kochanek, wspólnik, a w końcu nawet matka.

„Zbrodnia i kara”
W swojej powieści Fiodor Dostojewski poddał analizie skutki zbrodni. Główny bohater Rodion Raskolnikow wierzy, że istnieją jednostki ponadprzeciętne, wybitniejsze, mające prawo do popełniania zbrodni. Sam zaliczał się do tego grona. Bohater postanawia zabić lichwiarkę, którą uważa za wesz ludzką. Po wszystkim wpada w panikę, nie opuszcza go strach. Zdaje sobie sprawę, że nie jest jednostką wybitną, nie stoi ponad prawem.

„Quo vadis”
Henryk Sienkiewicz przedstawia okrutnego władcę Rzymu – Nerona. Bohater zaniedbuje swoje obowiązki, jest spragniony sławy, nowych doznań, despotyczny. Zabija wszystkich, w których widzi przeszkodę: żonę, matkę, brata, syna cesarza Klaudiusza. Każe mordować chrześcijan, czerpie przyjemność z patrzenia na ich śmierć.

„Mistrz i Małgorzata”
Michaił Bułhakow zabiera nas na bal u szatana. Przybywają na niego najwięksi zbrodniarze w historii. Autor uważa, że miłosierdzie należy okazywać złoczyńcom, jeśli są świadomi swojej winy i okazują skruchę. Bułhakow zestawia ze sobą Piłata i Judasza. Pierwszy z nich żałuje swojego czynu, cierpi i w końcu zyskuje przebaczenie. Beztroski i bezrefleksyjny Judasz zostaje surowo ukarany.

Literatura dostarcza nam wiele przykładów zbrodni. Należy pamiętać, że z reguły każda zbrodnia niesie za sobą przykre konsekwencje.

Paulina Adamowicz

07/10/2014 09:37:41
Liczba wyświetleń: 3774
 
 

Komentarze

2014-10-24 09:44:51

Autor: Anya
Ocena autora: -

Bytka ne bytka - to je zapytka!

 
 

Dodaj Komentarz

Aby usunąć konieczność wpisywania textu CAPTCHA oraz odblokować możliwość oceniania zaloguj się!

Komentarz:
 
Face Upward - Widget